Sneeuw in de volkstuin

Wit bepoederd

Gister, toen het ophield met sneeuwen ging ik gelijk naar de volkstuin, want hoewel ik alweer mijn vierde volkstuinjaar in ga, heb ik mijn tuin nog niet vaak besneeuwd gezien. Het blijft toch altijd fascinerend dit winterfenomeen,  alsof iemand een bus poedersuiker heeft leeggestrooid.

Sneeuw volkstuin Amstelglorie Sneeuw volkstuin Amstelglorie

Silhouet van sneeuw

De contouren van takken en bladeren leken extra uitgelicht door het sneeuwlaagje. Prachtig hoor!

bessen in de sneeuw

Gras onder de sneeuw

Het grasveldje in mijn volkstuin, daar liep ik even met een boog omheen. Het is beter om er niet over te lopen omdat het gras het dan zwaar te verduren krijgt.

sneeuw volkstuin sneeuw volkstuin

Bloesem onder een sneeuwlaag

Hier en daar is de Lente alweer zichtbaar. De klimhortensia langs mijn terras laat nieuwe knoppen zien en bij de buren ontdekte ik roze bloesem. Hopelijk overleven ze de winterkou.

knop klimhortensia in de sneeuw bloesem in de sneeuw

Binnen bij de houtkachel

Na een heerlijke wandeling over het volkstuincomplex, over het kakelverse, krakende sneeuwlaagje, kon ik me opwarmen in mijn tuinhuisje. Het houtkacheltje had ik al opgestookt, het water voor de thee kookte bijna, dus het was best aangenaam binnen. Ik besloot mijn voorraad zaden eens uit te zoeken want hoewel het nu nog ver weg lijkt, het zaaiseizoen gaat alweer bijna van start. Mijn collectie bleek uitgebreider dan ik dacht, komend jaar heb ik meer dan genoeg aan groenten- en bloemenzaden. Ik mag er wel een moestuin bijhuren, wil ik dit allemaal kwijt kunnen. De zaden als tomaat, paprika en pepers pakte ik in om mee te nemen naar huis, want deze ontkiemen in een warme vensterbank. Erwten, bonen en sla kunnen binnenkort in het kasje gezaaid worden. Ik kan niet wachten eerlijk gezegd.

Zaden volkstuin Houtkachel volkstuin

Verstild

Rond vijf uur keerde ik weer, met een voldaan ‘wintersport-gevoel’, huiswaarts. Het witte, verstilde park achterlatend.

sneeuw volkstuin Sneeuw volkstuin Amstelglorie

Open en bloot

Kale wintervolkstuin

Nu is het in de winter al niet zo beschut als tijdens de zomerperiode, maar sinds een week ligt mijn volkstuin er wel heel open en bloot bij. Het aangrenzende bosje is door de tuincommissie, althans de winter-werkploeg, flink onderhanden genomen. Een groot, gapend gat is nu mijn uitzicht met gekortwiekte struiken en bomen. Als dat maar weer goed komt, denk je dan…. Een voordeel: het uitzicht is nu wel lekker weids 😉 Helaas moest ik mijn mooie compostplaats ook verwijderen. Een paar meter bijhuren was geen optie, aldus de commissie. Terwijl de winterploeg met bijlen en zagen de bomen te lijf gingen, au! schepte ik weemoedig de composthoop weg. Het was zo’n perfecte plek, uit het zicht en in de schaduw.

  

Verplaatsen

Nu ligt er, in het zicht èn in de zon, een grote hoop, aan de rand van mijn tuin. Het is niet anders. Maar het grote, gapende gat, daar had ik nog meer moeite mee. Na het verplaatsen van de compost, was deze rode beauty aan de beurt. Twee jaar geleden kocht ik drie rode Kornoeljes, als dunne sprietjes. Twee staan er bij de ingang van mijn tuin en de derde heeft in een hele grote pot gewoond. Met goed resultaat overigens want de struik is groter gegroeid dan de andere twee. Omdat ik er toch al over dacht om ‘m te verplaatsen was dit wel het juiste moment. Allemachtig, wat een operatie! De struik, inclusief enorme kluit, bleek nauwelijks te tillen. Nadat ik rondom aarde had weggestoken, kreeg ik ‘m na wat binnensmonds gevloek op het platte karretje getild.

  

Alle ruimte

Het grote gat was snel gegraven. Het ging boven verwachting erg gemakkelijk. Tijdens droge zomerdagen lijkt de aarde soms wel beton maar nu vloog de spade zonder moeite door de kleigrond. Eigenlijk is dit een perfecte plek voor de struik, het heeft alle ruimte om verder te groeien. Nog een paar maanden en er verschijnen weer mooie, nieuwe bladeren en zorgt het hopelijk voor een beetje privacy. Een ding vroeg ik me wel af, waar loopt eigenlijk de grens van mijn tuin? Ik heb zelf maar een beetje gegokt. Zal ik er nog een briefje aanhangen met: ‘aub niet snoeien maar lekker verder laten groeien’?

Rode kornoelje  Rode kornoelje

Mijn tuinjaar in 2016

Mijn volkstuinjaar in 2016

Het is de allerlaatste dag van het jaar, het is mistig en koud en de volkstuin lijkt in diepe winterslaap te zijn verzonken. Alles is bruin en kaal behalve het zaaigoed, de winterpostelein bijvoorbeeld, staat er nog fier en frisgroen bij. Normaal gesproken ben ik niet zo’n persoon die al te vaak terugkijkt, ik werp mijn blik liever op vooruit. Maar het terugzien van foto’s van het afgelopen tuinjaar geeft me toch een goed gevoel en doet me gelijk verlangen naar het volgend jaar waarin er weer opnieuw gezaaid, gemaaid, gesnoeid en geoogst zal worden. Volkstuinverhalen gaat vrolijk door en wat fijn om te merken dat er steeds meer groenliefhebbers mijn blog hebben weten te vinden. Regelmatig ontvang ik positieve feedback, wat mij weer motiveert om door te gaan met schrijven. Superleuk en iedereen bedankt voor het volgen en lezen van mijn volkstuinverhalen!

  

Lees verder →

Inbraak volkstuinhuisje tijdens winterperiode

Inbraak

Ja hoor, het is weer raak! Tijdens de winterperiode zijn er minder tuinders aanwezig op het volkstuinpark en wordt er weer meer ingebroken. We kregen onlangs al een mail dat er een heel rijtje tuinhuisjes was opengebroken. Heel vervelend voor de tuinders die getroffen waren. Tot mijn opluchting hoorde mijn tuinhuisje daar niet bij. Meestal is de schade aan deuren en ramen groter dan de buit die wordt meegenomen. Want wat valt er nou te halen uit een volkstuinhuisje? Een paar koperen leidingen, een tv-tje?

volkstuin Amsterdam   kas volkstuin Lees verder →

November in de volkstuin

Waterafsluiting in November

Het is onvermijdelijk, de dag dat het water weer wordt afgesloten om bevriezing van de leidingen te voorkomen. Vorige week ging de hoofdkraan al dicht maar ik moest nog steeds mijn eigen hoofdkraan afsluiten en het aftapkraantje open zetten. Voorgaande jaren deed ik dit klusje altijd direct maar dit jaar stelde ik het nog een weekje uit. Maar ja, met nachtvorst in het vooruitzicht, moest het nu echt gebeuren! Gelukkig was het weer heerlijk zacht.  De meeste bladeren zijn wel gevallen maar hier en daar zie je nog die prachtige herfstkleuren.

volkstuinpark  Amstelglorie Lees verder →

Compost uit de volkstuin

Composthoop aanleggen

Afval scheiden… Naast papier, glas en plastic houd ik sinds een jaar ook koffieprut, groente- en fruitafval apart. Gedoe? Nou nee hoor, er staat gewoon een klein afvalbakje naar de gewone vuilnisbak en ik moet zeggen dat het al snel een gewoonte wordt om de schillen te scheiden. Elke keer neem ik ‘mijn opbrengst’ mee naar de volkstuin en gaat het op de composthoop. Ik schreef in het voorjaar al eens over de workshop composteren die ik had gevolgd op het tuincomplex Amstelglorie. Tot die tijd, deed ik maar wat. De compostbak van plastic heb ik weggedaan want: lelijk en onhandig. De inhoud van die afgekeurde bak, heeft nog maanden op een hoop gelegen…Het moet wel leuk blijven he, zo’n volkstuin. Soms is gewoon even te druk met werk of andere dingen en voor je het weet zit je alweer in een ander seizoen. De uitvoering van mijn plan om twee bakken/vakken te maken heeft dan ook iets langer geduurd dan gehoopt.

tuinafval composthoop  pallets Lees verder →

Herfst in de volkstuin

Herfst, einde van het tuinseizoen?

Langzaam kleurt mijn volkstuin van groen naar warme herfsttinten. Terwijl veel volkstuinders hun boeltje inpakken en niet meer in hun tuinhuisje blijven slapen, geniet ik nog volop van mijn tuin. Eigenlijk vind ik mijn tuin nu op z’n mooist. Voor mij voelt de herfst niet het einde van het tuinseizoen, maar het begin van een periode van opruimen, bollen planten en nieuwe plannen maken voor volgend jaar.

vuurduveltje   dropplant volkstuin

Lang nazomeren

Lees verder →

Druif

Vieze, witte druiven

Ik schreef er al eens eerder over, de oude druif die in mijn volkstuin staat. Het eerste jaar hing het vol trossen met oneetbare, uitgesproken vieze, witte druiven. Terwijl de vorige tuinder mij had verteld dat het snoepjes zouden zijn!

Alle snoei- en krentacties ten spijt, leverde de druif in mijn volkstuin, vorig jaar weer geen volle emmers met zoete oogst op. Dit jaar besloot ik er niets meer aan te doen. De pergola, waar de oude tak op rust is eigenlijk al tijden aan vervanging toe, maar ja, er zijn zo veel klusjes in de tuin. Volgend jaar misschien.

druif  druif Lees verder →

Zaaien in september

Zaaien in september

Het is september en gelukkig hebben we een mooie nazomer. De herfstkleuren beginnen al zichtbaar te worden, warme kleuren van de zonnebloemen en roze Sedum. Wat kun je in september nog doen in je tuin? Zaaien! Er zijn een aantal groentes die nu nog prima gezaaid kunnen worden. Denk aan Rucola, veldsla, winterpostelein en spinazie. Omdat ik afgelopen tuinjaar een enorme slakkeninvasie heb gehad in de volkstuin en het ook helemaal heb gehad met die glibberige jongens, ben ik een beetje de hoogte in gegaan.

Grote, plastic kratten heb ik ‘bekleed’ met een laagje anti-worteldoek gedaan en volgestort met potgrond. Prima om in te zaaien en lekker overzichtelijk. Op een oud tafeltje staan ze hopelijk hoog genoeg tegen slakken en andere beestjes.

volkstuin amsterdam  rucola zaaien

Lees verder →

Kleurige bloemen in de volkstuin in september

September en kleur in de volkstuin

Vorige jaar sprak ik een wens uit: ik wil méér variatie en kleur in de tuin! Stapje voor stapje gaat het de goede kant op, maar het gaat iets langzamer dan ik hoopte. In het voorjaar heb ik van alles gezaaid: Cosmea, Helenium, Zinnia, Lampionplant, noem maar op. En zie je er iets van terug in mijn volkstuin? De plantjes, die ik opkweekte in mijn kasje, kregen totaal geen kans. Binnen no-time werden de verse plantjes gekortwiekt door de slakken. Heel frustrerend maar ik kan het ook niet over mijn hart verkrijgen om slakkenkorrels te gaan strooien. Liever geen gif en dan maar wat minder bloemen.

Een gemakkelijke plant die de slakken links laten liggen, is deze rode Persicaria. De plant groeit goed en ik houd erg van de warme, rode kleur. Je ziet ze in veel tuinen en ik begrijp nu wel waarom. De plant bloeit al maanden en nog steeds vormt de plant nieuwe bloemen. Ik had het geluk om nog twee enorme planten mee te krijgen uit de tuin van mijn ouders, dus dat vulde lekker op. Het lampenpoetsersgras begint ineens ook mooie pluimen te vormen en geeft eigenlijk ook kleur en body aan de tuin. Van alle Cosmea is slechts één plant gespaard gebleven en bloeit dapper met diep roze bloemen.

volkstuin in september   duizendknoop Lees verder →